Gönlümün Süruru - hasan hüseyİn AYGÜN

Gözümün perdesini aralayıp

Gizlice sana bakıyordum

Her bakışımda çocuklar yüreğimi mesken edinmiş gibi

Bir heyecan, bir coşku, ve bekleyişin verdiği hızlı atan bir kalp

Hani yağmur yağar da

Birden şimşek çakar ya

İşte, zihnime duvar örülmüş gibiydi

Ta ki şimşeğin o duvarı yıktığını fark edene kadar

Şehre giydirilen beyaz gelinlik misâli

Gözbebeğimde resmedilmiş haline işlemiş beyaz

Akan dereler senden bir güzellik taşıyor sanki

Bu güzellik o dereleri masumiyetin parıltıları ile süslüyor

Ah gözümün nuru, gönlümün süruru

Araf'ta kalmak yoruyor yüreğimi

Bir evet belki tüm kararmış odalarımı aydınlatacak

Bir dokunsan ruhumda bir çeşme kâinata ağlayacak

Öyle yorgun, öyle bitkin

Önümdeki surları aşacak kudretten mahrumum

Bazen daralan yüreğime bir avuç kar tanesi

Bazense semanın parıltıları iyi geliyor yüreğime ve de ruhuma sevgili

Bilmiyorum, belki de huzurda kaldırdığın o avucunda birikmiş kelâmların elbet buluşacak yüreğimle, yüreğinle, yüreğimizle...